Gria

Hoi allemaal,
hier komt het eerste stuk van het verhaal over: Gria!
Ik heb het eerste stuk al geschreven, dus het eerste stuk is heel lang.
Het is denk ik niet zo erg.
Daarna krijgen jullie telkens een klein stukje.
Ik hoop nog steeds dat het een leuk verhaal is.
Daar gaat ie dan:

Gria was een heel doodgewoon meisje van twaalf, ze had twee beste vriendinnen, ze was niet te dik en werd niet uitgescholden.
Nu mogen ze kiezen naar welke school ze gaan. Op woensdag gaat met Erica en Bobbie (haar twee beste vriendinnen) naar de Wilhelminaschool. Gria zegt tegen Erica en Bobbie. 'Ik vind dit niet een heel erg leuke en gezellige school, gelukkig gaan wij naar de Amberschool.'
Erica en Bobbie lopen gewoon verder. Dat vind Gria maar raar dus ze zegt 'Hallo volgens mij zei ik hier net wat!' Maar weer lopen Erica en Bobbie gewoon verder.
Dan gaat Gria maar tussen ze in lopen en zegt 'wat is er ineens met jullie ik ben toch jullie vriendin of denk ik dat verkeerd?' Maar weer lopen Erica en Bobbie gewoon weer verder. Als ze nu niet antwoorden stopt ze er maar mee, nog één keertje. 'Hallo ik zeg wat besta ik niet ofzo, wat is er ineens met jullie?' Eindelijk antwoord Bobbie 'wij gaan niet met jou om hoor.' Daar schrikt Gria wel van. 'W...w...waarom.' Gria gaat ervan stotteren. 'Eén' begint Erica 'Jij bent niet aardig en twee het is niet aardig van je om ineens te zeggen dat je deze school niet leuk vind.' 'Waarom' zegt Gria 'ik heb niets gedaan en jullie vonden deze school toch ook niet leuk, jullie gingen toch ook naar de Amberschool dat hadden we afgesproken.' 'Ja,' zegt Bobbie 'dat kan maar wij willen niet naar de Amberschool wij willen niet meer bij jou in de klas zitten.' 'Maar we zijn toch beste vriendinnen we hebben samen gelachen, gehuild van alles en nu zeggen jullie dit.' Gria moet een beetje huilen. Wat zeggen ze nou voor rare dingen. 'Nou en' zegt Erica 'wat kan ons jouw schelen?' Haha. Erica en Bobbie vinden het heel erg leuk om Gria te zien huilen door hun. Gria heeft geen zin meer en gaat huilend naar huis.
Ze dacht echt dat Erica en Bobbie haar beste vriendinnen waren. Waren ja. Waarom deden ze dat nou. En wat moet ze nu doen? De vragen schieten door Gria's hoofd.
Als Gria thuis is veegt ze snel de tranen weg. 'Hoi mam' zegt ze zogenaamd vrolijk. 'Ik pak wat drinken en een koekje en dan ga ik naar boven is dat goed?' 'Moet je niet over school vertellen, schat?' Zegt haar moeder. 'Nee, nu even niet mama.' 'Je was toch met je vriendinnen naar de Wilhelminaschool geweest?' De moeder van Gria wil dat Gria toch wat vertelt. 'Oké' zegt Gria 'maar daarna ga ik naar boven. 'Oké dan is het goed, vertel.' 'Nou begint Gria ze gaat niet vertellen wat er is gebeurt, ze vertelt gewoon wat ze op school hebben gedaan en hoe de Wilhelminaschool eruit ziet. Als Gria klaar is met haar verhaal, mag ze eindelijk naar boven. 'Wil je niet nog meer vertellen?' Zegt haar moeder. 'Mam, ik heb al vertelt en nu wil ik wel even alleen zijn, mag het? Ik vertel de rest wel tijdens het eten. 'Oké dan' zegt haar moeder. Wat kunnen moeders toch vervelend zijn, maar ze zijn toch ook wel af en toe leuk om mee te praten.
Boven gaat Gria computeren. Eerst kijkt ze haar inbox en dan springen er twee beeldjes in. Er staat Erica online en Bobbie online. Onee denkt Gria wat moet ze nu? Ze kan gaan chatten en vragen waarom ze zo doen of ze kan nu snel weg klikken. Maar Bobbie typt al wat dus kiest Gria voor het eerste.

Bobbie: Ben jij ook online?
Gria: Ja dat zie je toch?
Bobbie: Waarom praat je tegen me?
Gria: Omdat ik iets aan jullie wil vragen.
Bobbie: Ik maak er een groepschat van, met Erica.
Erica ook nog. Erica vind Gria het ergste en dan wil Bobbie haar er ook nog bij.
Erica: Willen wij wel met Gria praten? Nou, vooruit wat is de vraag.
Gria: Laat maar ik gun het jullie toch niet.
Bobbie: Wat gun je ons niet?
Gria: Dat jullie de vraag willen weten en krijgen vind ik niet goed omdat jullie zo stom tegen me doen.
Erica: Als je iets wil vragen moet je dat wel doen.
Bobbie: Ja, vind ik ook je hebt net gezegd dat je iets wil vragen en dan moet je het ook doen.
Gria: Oké dan mij best, het is alleen maar een stomme vraag voor jullie. De vraag is dat ik wil weten waarom jullie zo doen, ik heb volgens mij niets fout gedaan, ik dacht echt dat ik jullie beste vriendin was.
Gria moet weer een beetje huilen.
Bobbie: We waren je vriendinnen niet we deden alsof. Haha, het is gelukt Erica.
Erica: Jes, het is gelukt Bobbie. Zoek maar lekker nieuwe vriendinnen, Gria. Bobbie: Dat gaat haar niet lukken. Erica en ik gaan tegen je klasgenootjes zegen dat je stom tegen ons doet.
Gria: Wat doen jullie stom, dat heb ik helemaal niet gedaan.
Erica: Dan word je lekker uitgescholden.
Gria vind het niet meer leuk.
Gria: Ik ga nooit meer iets tegen jullie zeggen jullie kunnen op je kop gaan staan maar dan doe ik het alsnog niet.

Gria sluit de computer af. Dit moet niet waar zijn denkt Gria. Dit mag niet waar zijn. Nee. Gria hoort de hele tijd in haar hoofd wat Erica en Bobbie voor stomme dingen hadden getypt. We waren je vriendinnen niet we deden alsof. We gaan tegen je klasgenootjes zeggen dat je stom tegen ons doet. Wiillen wij wel met Gria praten? Haha, het is gelukt Erica.
Gria gaat op haar bed liggen en zet alles op een rijtje. Erica en Bobbie waren haar beste vriendinnen. Ze hebben heel veel leuke dingen gedaan. Toen gingen ze naar de Wilhelminaschool en Erica en Bobbie willen niet meer met haar om gaan, maar ze hadden geen reden. Thuis ging Gria op de computer Erica en Bobbie waren online. Gria vroeg waarom ze zo deden maar ze zeiden dat ze niet eens vriendinnen waren en ze zeiden allerlei stomme dingen.
Nu beseft Gria pas dat ze geen vriendinnen meer heeft. Onee denkt Gria nu heb ik niemand om mee te spelen en ik sta de hele tijd alleen en als Erica en Bobbie dat tegen de hele school zeggen dan…dan…
Er schieten allerlei stomme gedachten door Gria’s hoofd, ze word er gek van. Dan hoort ze dat haar vader thuis is. Het is pas vier uur. Zal ze even een patatje bij de snackbar halen? Dan vergeet ze het pesten misschien een beetje. Gria doet dat en als ze er is haalt ze een extra grote zak patat, dan kan ze het nog meer vergeten.
Als ze het op heeft dan heeft ze nog steeds een gek gevoel dat ze al heel erg gepest word. Automatisch staat Gria op en loopt naar de kassa. ‘Mag ik een bigmac?’ Vraagt Gria. ‘Ja, natuurlijk.’ Zegt de verkoper. Gria schrikt nu van zichzelf. Nu bestelt ze ook nog een bigmac en ze moet ook nog eten! Maar de verkoper heeft hem al. ‘Alsjeblieft’ zegt de verkoper ‘dat word dan 5 euro en 85 cent.’ Weer schrikt Gria. Vet duur! Ze heeft het nog maar net in haar portemonnee. ‘Doei.’ Zegt de verkoper vrolijk. Maar Gria heeft geen zin om iets terug te zeggen.
Gria wil gaan zitten waar ze net zat maar daar is iemand anders gaan zitten. Dus kijkt Gria rond of er een ander plekje vrij is. Gria loopt de snackbar met haar ’dure’ bigmac uit. En ze gaat buiten op een bankje zitten waar ook al weinig plek is, dus zitten ze allemaal erg krap. Gria vind het niet echt heel lekker zitten dus ze eet snel haar bigmac op en gaat naar huis, want het is al half zes.
Maar als ze bij haar fiets is, is haar band lek en er hangt een briefje aan haar stuur. Gria leest wat erop staat. Er staat: jij gaat nog een hele leuke tijd krijgen. Nou, dan moet ze maar gaan lopen met de fiets aan de hand.
Onderweg wordt ze toch weer een beetje verdrietig, ze snapt er helemaal niets meer van. Volgens haar had ze helemaal niets fout gedaan. En ze gaat het ook niet tegen haar ouders vertellen. Waarom weet ze niet, maar het is gewoon haar gevoel. Het pesten is ook nog niet echt begonnen, maar Gria weet zeker dat het nog eens zal gaan beginnen. Misschien morgen al! Onee denkt Gria dan....dan... Het word haar even veel te veel.
Dan is Gria thuis, ze wil naar boven gaan als ze ziet dat er een brief in de bus zit die voor haar bestemd is. Ze ziet dat de brief van de Amberschool is. Er staat: Je hebt je ingeschreven op de Amberschool en bij havo. Je bent definitief op de Amberschool ingeschreven. Dit zijn de andere leerlingen in je klas. Gria leest wie dat zijn, maar ze stopt als ze Erica en Bobbie ziet staan. Ze zeiden dat ze zich bij de Wilhelminaschool waren ingeschreven en nu zitten ze op de Amberschool en ook nog in haar groep! Wat zijn Erica en Bobbie niet aardig. Gria vind het helemaal niet leuk.
Als Gria al morgen misschien op de basisschool word gepest dan is het op de middelbare vast veel erger. Gria wil naar boven gaan, maar dan roept haar moeder. 'Eten.' 'Ja' zegt Gria 'ik kom eraan.' Maar het kan ook dat ze het zeggen maar dat ze liegen denkt Gria die optie is er ook. Nou ja, ze ziet het morgen op school wel. 'Hoi' zegt de vader van Gria. 'Gezellig dat je er bent.' 'Ja' zegt Gria. Ze ziet dat ze vandaag pannenkoeken eten. 'Lekker, mam.' Zegt Gria. 'Dankje, Gria.' Eigenlijk wil Gria niet veel eten, maar ze doet het toch. Vandaag maakt het haar niets uit. Het is dan maar vet en je word er dan maar dik van.
Na het eten heeft Gria nog steeds honger. 'Mam?' 'Ja wat is er.' 'Mag ik nog een broodje?' 'Nog een broodje erbij? Je hebt al zoveel gegeten. Nou ja, vooruit dan.' 'Dankje.' Zegt Gria en ze pakt twee broodjes. Wat zal ze erop doen. Ze kiest voor pindakaas. Extra veel. Lekker. 'Ik ga naar boven met mijn brood, is dat goed?' 'Ja.' Zegt haar moeder op een toon waarom vraag je dat? Natuurlijk mag dat.
Dus gaat Gria naar boven. Daar eet ze haar brood op en gaat computeren. Ze gaat een beetje surfen over van alles en nog wat. Omdat ze verder niets te doen heeft. Door al dat surfen merkt Gria op dat ze alles vergeet en alleen aan alles wat ze aan het doen is denkt.
Dat vind ze wel een lekker gevoel dus ze gaat naar beneden om nog een broodje te halen. Beneden pakt ze een broodje. Haar moeder is verbaast. 'Gria, waarom eet je zoveel?' 'Weet ik niet, mam.' Zegt Gria. 'Ik heb honger denk ik.' 'Oh.' Zegt haar moeder maar nog steeds gelooft ze Gria niet. Ze besluit om er niets meer van te zeggen. Pas als het te lang doorgaat. 'Maar ik mag toch wel een broodje pakken?' Vraagt Gria. 'Jaja, natuurlijk.' Bemoeit haar vader ermee. Dus smeert Gria haar broodje en loopt weer naar boven. 'Als ik mijn broodje op heb ga ik mijn tanden poetsen, douchen en naar bed. Dus alvast welterusten.' Schreeuwt Gria boven aan de trap. Dat moeten ze wel gehoord hebben.
Gria eet haar brood op, gaat douchen en poetst haar tanden en valt als een blok in slaap in haar lekker warme bed. Gria word wakker gemaakt door haar moeder. Die gaat meteen weg zodat Gria zichzelf rustig aan kan kleden en haar tanden poetsen. Als ze daarmee klaar is loopt ze nog even naar de kamer van haar moeder. Dat is een heel leuke kamer, vind Gria. Ze weet niet waarom, maar ze heeft er gewoon een lekker gevoel in. Haar vader is al naar zijn werk.
'Ik moet alleen nog mijn brood eten en alles klaarmaken en dan ga ik naar school.'Fluistert Gria. 'Oké.' Is het antwoord. Het klinkt erg slaperig. 'Mam, niet je werk vergeten je moet om negen uur wel uit je bed.' 'Ja.'Zegt haar moeder nog slaperiger. Gria gelooft niet dat ze er om negen uur al uit gaat dus zet ze de wekker van haar moeder. 'Doei.' Beneden eet Gria snel een broodje, want het is tijd om naar school te gaan. Ze doet wat drinken en een koekje in haar tas en stopt er nog wat extra veel snoep in. Dat doet ze normaal nooit.
Dan gaat ze naar school. Daar zet ze haar fiets neer en loopt naar haar groepje met haar vriendinnen. 'Hoi!' Zegt Gria vrolijk. 'Hoi.' Zeggen een paar meiden en tot Gria's verbazing Erica en Bobbie ook.
Zoals altijd gaan Erica, Bobbie en Gria met zijn drieën in een groepje staan om over dingen te praten waar beste vriendinnen over praten. 'Waarom deden jullie gister zo vreemd?' Vraagt Gria. Want dat wil ze wel eens weten. 'Nou...' Bobbie weet niet hoe ze het moet zeggen. 'Ik zeg het wel.' Valt Erica haar in de reden. 'We hadden een weddenschap met Lola.' Lola is een meisje dat denkt dat ze overal de beste mee is of dat all haar spullen, kleren en vriendinnen de beste zijn.
'Of zij eerder met haar beste vriendin beste vriendin was, of wij eerder met jou.' 'En toen...' Gaat Bobbie verder. 'Zei ze: We maken allemaal ruzie met onze beste vriendin de vriendin die het niet leuk vind en het niet snapt is de beste vriendin.' 'Oh,' zegt Gria 'Dan ga ik dat doen en dan hebben wij gewonnen. Maar eigenlijk moet die vriendin het vreemdst doen, waarom ze zo doen. Waarvoor wedden jullie.' Gria vond het een beetje een raar verhaal, maar het belangrijkste is dat ze beste vriendinnen zijn. 'Wij wedden om drie kaartjes naar Walibi!´ Zegt Erica alsof dat duizend euro is. ´Vet cool! Dat gaan we winnen, dan ga ik heel goed mijn best doen en dan ga ik heel boos tegen jullie doen, maar dat is dan nep en en en.' Gria is er eigenlijk heel erg blij mee. Dan gaat de bel en ze gaan naar binnen. 'Ik ga zo boos mogelijk naar jullie kijken.' Fluistert Gria nog voordat ze stil moeten zijn. 'Jullie hebben zo te zien de weddenschap verloren.' Ineens duikt Lola op. 'Hoezo?' Vraagt Gria. 'Omdat jullie gewoon leuk tegen elkaar praten.' Zegt Lola. 'Dat worden voor mij drie kaartjes naar Walibi.' Zegt ze blij. Gria trekt een vragend gezicht en Erica zegt: 'nee, hoor. Wat Gria net zei is helemaal niet leuk. Alleen maar dat wij stom doen en dat soort dingen, maar in ieder geval niet iets leuks.' 'Waar hebben jullie het over?' Zegt Gria zogenaamd alsof ze niets ervan weet. 'Nergens over.' Zegt Lola snel en ze loopt weg.
Dan legt de meester het werk uit en gaan ze aan het werk. Gria krijgt een briefje op tafel waarop staat: Dat ging goed! Als je nu je tafel wegschuift, nog beter! Groetjes Erica en Bobbie hoewel Bobbie hem niet heeft geschreven haha! Gria lacht zachtjes. Wat een gekke vriendinnen heeft ze toch! Zonder dat de meester het ziet schuift ze het briefje in haar rekenboek en gaat apart zitten. 'Wat ga jij doen Gria?' Vraagt de meester. Gria weet geen antwoord te verzinnen. Gelukkig zegt Lola wat.
'Ik denk dat ze ruzie met haar vriendinnen heeft.' Schreeuwt ze door de klas. Iedereen kijkt op. 'Goed, Gria' zegt de meester 'maar de volgende keer mag je het wel even vragen.' 'Is goed, meester.' Zegt Gria zacht.
De rest van de ochtend verloopt goed. Gria is daar erg blij mee.
Als ze thuis is wil ze tegen haar moeder zeggen dat ze er is en dat ze een broodje pakt, maar... dan ziet ze haar moeder en haar vader met hun jas aan staan. 'Wat gaan jullie doen?' Vraagt Gria. 'Wij gaan even weg.' Zegt haar moeder. 'We zijn ongeveer morgenmiddag thuis.' 'Morgenmiddag?' Vraagt Gria 'wat gaan jullie doen dan?' 'Oh' zegt haar vader 'gewoon iets we beloven dat we dan morgen thuis zijn, maak je niet druk.' 'Je mag zelf brood maken en avondeten als we er morgenavond nog niet zijn. Het kan misschien ook volgende week zijn, maar in de mail stond dat we op een vrijdag thuis zijn.'
Gria is zo verbaasd dat haar ouders weg gaan, dat ze niets weet te zeggen. Dus ze zegt maar 'Oké, doei. Tot morgen.' 'Doei!' Zeggen haar ouders vrolijk en ze gaan weg.
Eigenlijk wil Gria nu wel heel veel vragen. Maar daar is het al te laat voor. Haar ouders zijn vertrokken en ze blijven een hele dag weg. Gria doet de deur op slot (gelukkig hadden ze de sleutel erin laten zitten) en gaat naar boven.
Dan gaat ze weer naar beneden, want ze was bijna vergeten dat ze nu even brood moest eten en over een kwartier al naar school moest. Gria eet één broodje en heeft honger, dus ze eet bijna al haar Sint-Maarten snoep op.
Dan is het al tijd om naar school te gaan. De middag verliep raar en vreemd voor Gria. Ze gingen alleen maar de musical oefenen.
Gelukkig had Gria een kleine rol zodat ze lekker kon nadenken. Af en toe vond ze nadenken wel leuk. Gewoon lekker niets doen en lekker zitten nadenken. Ze dacht over allerlei dingen zoals dat haar ouders weg gaan of eigenlijk al zijn. Waarom hadden ze dat nou niet eerder gezegd? Over de weddenschap met Lola.
Toen Gria daaraan dacht zei ze tegen Erica en Bobbie (die moesten naast haar zitten anders was Gria wel ergens anders gaan zitten.) 'Ik ga tijdens de musical op Lola en haar vriendin letten, ik heb toch een kleine, maar leuke rol.' Erica en Bobbie knikken.
Dus Gria gaat op de vriendin van Lola letten. Een hele tijd kijken die twee niet naar elkaar.
Dan moet Gria iets zeggen. Meteen daarna kijkt ze weer naar de vriendin van Lola. Ze ziet dat ze naar iemand seint. Snel kijkt Gria of er iemand terug seint. En ja, het is Lola waar ze naartoe seint. Gria stoot Erica en Bobbie aan en zegt het. Samen zien ze dat de twee vriendinnen naar elkaar lachen en allerlei leuke dingen seinen. 'Dat worden Walibi kaartjes!' Zegt Erica blij.
Dan ziet Lola dat Erica, Gria en Bobbie naar ze kijken, en ze seint naar haar vriendin dat ze geen zin meer heeft om te seinen.
De rest van de middag doen de twee vriendinnen het niet meer en als de school uit is lopen Erica en Bobbie naar Lola toe. 'Hoi Lola!' Zegt Erica. 'Hoi.' Zegt Lola verlegen. 'We hebben je ontdekt! Wij willen drie Walibi kaartjes.' 'Nee.' Zegt Lola. Tot de verbazing van Erica en Bobbie. 'Wie zegt dat ik het meende van die weddenschap. Jullie kunnen op jullie kop gaan staan maar die kaartjes krijgen jullie niet.'
Erica en Bobbie lopen boos weg en ook Gria gaat naar haar huis.
Daar gaat ze lekker tv kijken en ze pakt meteen een snoepje. Maar als haar snoepje op is heeft ze trek in nog een snoepje. Haar moeder is niet thuis dus ze pakt nog een snoepje.
Daarna heeft ze weer zin in een snoepje, maar het is wel raar dat de snoep pot leeg is als haar moeder thuiskomt, dus pakt Gria wat geld en gaat naar de winkel om lekker veel snoep en koek en lekkere dingen te kopen.

Het is een heel erg lang stuk.
Er kijken nog niet zoveel mensen.
En het is een goed begin.
Maar hierna doe ik ze uit mijn hoofd.
Dus dan zijn ze korter.

Groetjes,
Suzan

Gria

dinsdag 3 mei 2011

Kijk en reageer!

Het eerste stuk!

Waarom

Over mij

Blogarchief